ကြ်န္ေတာ္ အိမ္ျပန္ျဖစ္ေတာ့ စာအုပ္ေဟာင္းေတြ ျပန္ေမႊရင္းနဲ႔ ဟန္သစ္ မဂၢဇင္းေဟာင္းႏွစ္အုပ္ကို ျပန္ေတြ႔ပါတယ္။ ၂၀၀၄ ႏို၀င္ဘာ နဲ႔ ေအာက္တိုဘာ ကစာအုပ္ေတြပါ။ အဲ့ဒီေနာက္ေတာ့ ဟန္သစ္မဂၢဇင္း လည္းရပ္နား သြားခဲ့ပါတယ္ ။ ၂၀၀၆-၀၇ ေလာက္မွာ ျပန္ထြက္တယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္
ဟန္သစ္ကိုေတာ့ မမွီေတာ့ပဲ ႁကိုးစားရင္းနဲ႔ပဲ ျပန္ေပ်ာက္သြားပါတယ္။ အရႈံးခံၿပီး လုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ကိုသွ်ားညိဳတို႔ကိုလည္း ေလးစားမိပါတယ္ ။ ဒီမွာက မဂၢဇင္းထုတ္ရင္ စာေတြမပါရင္ေန၊ ညိွ႔အားျပင္းပုံေတြပါမွ
ရပ္တည္ဖို႔က လြယ္တာကိုးဗ် ။ အခုဒီ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရွိတဲ့ မဂၢဇင္းႏွစ္အုပ္ထဲက ကြ်န္ေတာ္ႁကိုက္တာေလးေတြကို
ဘေလာ့မွာ ေရးသြားပါမယ္ ။ မွ်ေ၀ခံစား ျခင္းေပါ႔ဗ်ာ ။ ကိုဟန္သစ္ၿငိမ္ရဲ႕ စကားလုံးေလးကို သေဘာက်လို႔ ေလဘယ္မွာပါ ယူသုံးလုိက္ပါတယ္။ ဟီး...ဟီး ဟန္သစ္ေတြခ်ည္းပဲေနာ္ ။ ကဲ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ၾကပါဦးဗ်ာ ။
ဆရာသစၥာနီ ရဲ႔ လက္ရာပါ။
မဖတ္ျဖစ္တဲ႔ျပဇာတ္
(၁)
ကြ်ႏု္ပ္သည္ ၀က္တစ္ေကာင္ကိုေမြးျမဴကာ ထို၀က္အား ရွိတ္စပီးယားဟု အမည္ေပးထားသည္ဆိုလ်င္ ထို၀က္
၏အမည္သည္ ေမာ္စီတုန္း၊ ေရာဘတ္ဒယ္နီရို၊ ကလင္တန္မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ထို၀က္သည္ ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ျပဇာတ္ကို ေရးသားသူမဟုတ္ေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားကသိၾကသလို၊ ကြ်ႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဤကဲ့သို႔အမည္ေပးရသည္မွာ ထို၀က္ကိုရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ျပဇာတ္ေရးသားသူျဖစ္သည္ဟု ယုံၾကည္ၾကရန္
ရည္ရြယ္လုိရင္း မရွိသည္မွာ မွန္ပါေသာ္လည္း ထုိ၀က္၏ အသည္းႏွလုံးသည္ ရိုမီယို၏အသည္းႏွလုံးကဲ့သို႔ ဂႏၱ၀င္အခ်စ္ဓါတ္ေတြ ျပည့္လွ်မ္းမေနႏိုင္ဟု တစ္ထစ္ခ်ေျပာဆုိရန္ ခက္သကဲ့သို႔ ၊ ထို၀က္တြင္ သူအသက္ေပး
ေလာက္ရေအာင္ခ်စ္ေသာ (ဂ်ဴလီယက္ဟု အမည္တြင္ခ်င္တြင္မည္) ၀က္မေလးတစ္ေကာင္မရွိဟု ယတိျပတ္
ေျပာဆိုရန္မွာ ကြ်ႏု္ပ္အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း ခက္ခဲ၀န္ေလးဖြယ္ရာ ရွိေနသည္မွာမွန္ေသာ္လည္း၊ ရွိတ္စပီးယား၏ ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ျပဇာတ္ကို မူရင္းေရာ
ျမန္မာျပန္ပါ မဖတ္ဘူးပါပဲႏွင့္ သမၼတရုံတြင္ ျပသခဲ့ေသာ ရိုမီယို ႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ရုပ္ရွင္ကို တစ္က်ပ္ခြဲတန္းက
ၾကည့္ကာ ေမ့မရႏိုင္ေသာ စြဲလမ္းစိတ္ႏွင့္ အိုလီဗီယာဟတ္စီ(ထိုရုပ္ရွင္ကားထဲတြင္ ဂ်ဴလီယက္အျဖစ္သရုပ္ေဆာင္သူ) ႏွင့္ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္လုံး၀ မတူေသာ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္အား
ထိုစဥ္က ေခတ္စားေနသည့္ ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ပုံရိုက္ႏွိပ္ထားသည့္ စာအိတ္ထဲတြင္ ေမႊးပ်ံ႕ကာ ပန္းႏုေရာင္ရွိေသာ ရည္းစားစာတစ္ေစာင္ကို ထည့္ေပးမိေသာေၾကာင့္ ပါးရိုက္ခံခဲ့ရေသာ ကြ်ႏု္ပ္အားမူ ၀က္တစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ ထုံအပါေပသည္ဟု သူငယ္ခ်င္းမ်ားက အလြယ္တကူ မွတ္ခ်က္ခ်ၾက၍ ကြ်ႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္ကမူ ကိုယ့္ဘာသာ ရုိမီယိုကဲ့သို႔ မစြံေလျခင္းဟု မွတ္ခ်က္ခ်ကာ ႏွစ္ကာလမ်ား အတန္ၾကာ
ေအာင္ ၾကာလြန္လာသည့္အခ်ိန္အထိ ကြ်ႏု္ပ္သည္ရွိတ္စပီးယား၏ ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ျပဇာတ္ မူရင္းကိုေရာ ျမန္မာျပန္ကိုပါ မဖတ္ရပဲ ရွိေနဆဲ၊ သူမ(လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က ကြ်ႏု္ပ္၏
ဂ်ဴလီယက္) ကို၀က္မတစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ ၀ဖီးေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ ေတြ႔လုိက္ရသျဖင့္ ကြ်ႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္ ရွိတ္စပီးယား၏ဇာတ္ေကာင္ ရိုမီယို မျဖစ္ခဲ့ရျခင္းအတြက္ (သို႔မဟုတ္) ၀က္ မျဖစ္ခဲ့ရျခင္းအတြက္ ၀မ္းအသာႀကီးသာကာ ဘီယာသုံးခြက္ဆင့္ေသာက္၍ ရွိတ္စပီးယားကို ပါးပိတ္ရိုက္လိုက္ၿပီး ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ျပဇာတ္ကို မူရင္းေရာ ျမန္မာျပန္ပါ ဘယ္ေသာအခါမွ မဖတ္ရန္ဆုံးျဖတ္လိုက္ေလသည္။
(၂)
ကြ်ႏု္ပ္ ရွိတ္စပီယားကို ပါးရိုက္လိုက္မိျခင္္းမွာ ဘီယာသုံးခြက္ ဆင့္ေသာက္ကာ မူးရစ္ေနေသာေၾကာင့္ဟု
သူငယ္ခ်င္းမ်ားက စြပ္စြဲေသာ္လည္း ကြ်ႏု္ပ္ကမူ လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က သမၼတရုံတြင္ျပသခဲ့
ေသာ ကြ်ႏု္ပ္တစ္က်ပ္ခဲြေပးကာ ၾကည့္ခဲ့သည့္ ရုိမီယုိႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းကို ရွိတ္စပီးယားေရး
ခဲ့ေသာေၾကာင့္သာ ျဖစ္သည္ဟု အျပန္အလွန္ျငင္းခုန္ခဲ့ပါလ်က္ ကြ်ႏု္ပ္အားထုံအအ၀က္တစ္ေကာင္ဟု မွတ္ခ်က္အခ်ခံရျခင္းမွာ ရွိတ္စပီးယား၏ ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ျပဇာတ္ကို မူရင္းေရာ ျမန္မာျပန္ပါ မဖတ္ခဲ့
ဖူးျခင္းႏွင့္ မသက္ဆိုင္ဘဲ အုိလီဗီယာဟတ္စီႏွင့္ ဘယ္လိုၾကည့္ၾကည့္ လုံး၀မတူေသာေကာင္မေလး (၀က္မမဟုတ္)ကို ကြ်ႏု္ပ္က ေရေမႊးဆြတ္ထားေသာ ပန္းႏုေရာင္စာရြက္တြင္ ရည္းစာစာေရး၍ ထိုေခတ္က
ေခတ္စားတြင္က်ယ္ေနသည့္ ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ဓါတ္ပုံရိုက္ႏွိပ္ထားေသာ စာအိတ္ထဲတြင္ထည့္ကာ ေပးခဲ့မိ
ျခင္းအတြက္ေၾကာင့္လားဟု ကြ်ႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္ ဆုံးျဖတ္ရခက္ခဲ့ေသာ္လည္း ၀က္တစ္ေကာင္၏ အသဲႏွလုံး
တြင္ ဂႏ ၱ၀င္ အခ်စ္စိတ္ေတြ ျပည့္လွ်မ္းမေနႏိုင္ဟုလည္းေကာင္း၊ ထို၀က္တြင္ အသက္ေပးခ်စ္ရမည္႔
၀က္မေလး(ဂ်ဴလီယက္) တစ္ေကာင္ရွိမေနႏိုင္ဟုလည္းေကာင္း၊ ယတိျပတ္ဆုံးျဖတ္ေျပာဆုိရန္အတြက္မူ
မလြယ္ကူလွျခင္းေၾကာင့္ လြန္ခဲ့သည့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က ကြ်ႏု္ပ္ကို ျငင္းဆန္ခဲ့သည့္ ဂ်ဴးလီယက္(သူမ
နာမည္ အမွန္မဟုတ္ပါ) ကို ၀က္မတစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ ၀ၿဖိဳးေသာ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ အမွတ္မထင္ ျပန္လည္ေတြ႔ဆုံ
လိုက္ရေသာအခါ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ထိုစဥ္က ရိုမီယို(သို႔မဟုတ္) ၀က္တစ္ေကာင္မျဖစ္ခဲ့ရျခင္းအတြက္ ၀မ္းသာ
အားရႏွင့္ ၀က္တစ္ေကာင္ကိုေမြးျမဴကာ ထို၀က္အား ရွိတ္စပီးယားဟု အမည္ေပးလိုက္ျခင္းျဖင့္ ထို၀က္က
ရုိမီယို ႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ျပဇာတ္ကို ေရးသားသူဟုဆိုလိုရာ မေရာက္ေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း သေဘာ
ေပါက္ၾကသျဖင့္ ကြ်ႏု္ပ္သည္ ယခုထက္တိုင္ ရွိတ္စပီးယား၏ ရိုမီယို ႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ ျပဇာတ္ကို ယခုထက္တိုင္
မူရင္းေရာ၊ ျမန္မာျပန္ပါ မဖတ္ဖူးပဲရွိေလသည္။
(၃)
ရွိတ္စပီယား၏ ရုိမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ျပဇာတ္ကို မူရင္းေရာ ျမန္မာျပန္ပါ မဖတ္ဖူးသည့္ ၀က္တစ္ေကာင္က
ကြ်ႏု္ပ္ကို ပါးရိုက္ခဲ့ျခင္းမွာ ထိုစဥ္ကေသာက္စားတြင္က်ယ္ေနသည့္ ၀က္ႏွစ္ေကာင္ပုံ (၀က္ထီးႏွင့္ ၀က္မ) ရိုက္
ွႏွိပ္ထားေသာ စာအိတ္ထဲတြင္ ကြ်ႏု္ပ္က ပန္းႏုေရာင္ ရည္းစားစာရြက္ကိုထည့္ကာ ဘီယာေရာင္းသည့္ ေကာင္တာမွ အိုလီဗီယာဟတ္စီႏွင့္ ေရြးမရေအာင္ စြတ္စြတ္တူသည့္( လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္က
သူမသည္ ၀က္တစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ ၀ၿဖိဳးေသာ ခႏၶာကိုယ္ရွိသည္) အေရာင္းစာေရးမ ဂ်ဴလီယက္အား ဇြတ္လက္
ဆြဲကာ ေပးခဲ့မိသည့္အတြက္ ျဖစ္သည္ဟုဆိုရန္ ခက္ခဲေသာ္လည္း သမၼတရုံတြင္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္စဥ္က ထုိ၀က္သည္ ဂ်ဴလီယက္ႏွင့္ ယွွဥ္တြဲကာ ထုိင္ခဲ့သည္ဟု(ထို၀က္၏ အမည္သည္ ရိုမီယို ျဖစ္မျဖစ္မွာ မေသခ်ာပါ)ကြ်ႏု္ပ္၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား ယတိျပတ္ ေျပာျပခဲ့သည့္အတြက္ ထုံအအႏိုင္လွေသာ ရွိတ္စပီးယားကို ဂုဏ္ျပဳေသာအေနျဖင့္ ကြ်ႏု္ပ္က ၀က္တစ္ေကာင္အား ဘီယာသုံးခြက္ဆင့္တိုက္ခဲ့ျခင္းမွာ ရွိတ္စပီယား၏ ရိုမီယိုႏွင့္ ဂ်ဴလီယက္ျပဇာတ္ကို မူရင္းေရာ ျမန္မာျပန္ပါ မဖတ္ရေသးျခင္းႏွင့္ ဆိုင္မဆုိင္ မသိရဘဲ ရွိေလေတာ့သည္။
